Օլիգարխ տերտերները

Մեր այս վանքերի բազմությունից է?,
Թե տերտերների անհոգությունից
Ամեն մի վանքի բացումից հետո
Արտագաղթն է նոր թափ ստանում:

Մի?թե այդ մարդկանց չի վերաբերվում
Ազգին հավաքել մի բռունցք դարձնել,
Թե չէ իրենք են հավաքվել մի տեղ
Ու վայելում են երկիրն այս անտեր:

Օլիգարխին

Ինչպե?ս ես դու դարան մտնում ու լռում,

Եվ խփում ես հենց թիկունքից, հռհռում,

Երբ քո դիրքից տապալում ես խեղճ զոհին,

Նորից տրվում քո սուտ ու սին գործերին:

Որքան կուզեմ` անցնես դառնաս պատմություն, 

Եվ այդ էջը թող քեզ դառնա մի ամոթանք պարտության,

Որ քո տենչը ծրագրի վերածած,

Սողում ես դու տաք անկյունում ծվարած:

Խաբում ես դու քո անկյունից խավարի,

Քո նեղ մտքով միշտ ձգտում ես օգնության ավարի,

Ժողովրդին ցույց ես տալիս մյուս դեմքդ "մարդկային",

Երբ խոսում ես երկնագույն էկրանից ազգային: